Bilindiği gibi Ludwig van Beethoven sadece dokuz senfoni yazmıştır. Ancak 10. senfonisi ilk kez 1988 yılında seslendirilmiştir. Beethoven 1823 yılında Archduke Rudolf’a yazdığı bir mektubunda, Kraliyet Filarmoni Derneği’ne ‘yeni bir senfoni’ yazacağına söz vermiş ve taslakların hali hazırda masasında olduğunu ve iki hafta içinde bitirmeyi ümit ettiğini belirtmişti. Ne yazık ki, aynı topluluk bu senfoniyi [...]
Albüm çalışmaları için bu sıralar İstanbul’da olan ve rock tarzı müzik yapan Yılmaz Özbek müziği ve sesiyle belliki ses getirecek.Albüm hazırlıkları sürer iken albümdeki parçalardan bir kaçının sözlerini sizlerle paylaşıyorum.
NE İŞİN VARDI İSTANBUL’DA
Sen uzakta ben burada
Bir başıma yaşamakta
Özlüyorum bekliyorum
Bilmiyorum bilmiyorum
Ne işin vardın senin İstanbul’da
Söyle bana söyle bana
Ne işin vardın senin İstanbul’da
İnan sensiz çok mutsuzum [...]
benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına kızdığım oldu zamanında
ama inandığım da…
ömrümde her şarkı, başka bir kapı açtı
bu şarkının ardında sen, bu kapının ardındaysa
benden önce söylenmiş sözler vardı…
seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? seçtiklerimiz mi?
bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı…
seçtiklerimiz evet!
hayat bu sevgilim, çoktan seçmeli
senin aşkınsa, bir dönem ödevi…
bir şarkı tuttum sevgilim
bir kapı açtım ikimize
ikimiz, çokmuşuz meğer bu resme
kapatmadan [...]
Düşlerde sevdim seni, söyleyemedim…
Sessiz öptüm nefesini, söyleyemedim…
Ben seni, hep senin bilmediğin zamanlarda, senin bilmediğin mekanlarda sevdim… Bunu sana hiç bir zaman Söyleyemedim….. Anlatabilecek kelime bulacağımı hiç sanmadım… Düşlerimdeydin hep… Öyle büyüktü ki varlığın beni aştı ama sana ulaşmadı…
Ben seni, hep uzak sevdim, uzak öptüm… Sessiz, sakin, sen rahatsız olma, ürkme diye, benden kaçma diye usulca öptüm… Her nefesim senindi… Çünkü ben, sen nefes alıp verdikçe vardım… Ama sana ne sesimi, ne nefesimi duyuramadım… Çığlık oldu sevgim, çarpı herkese… Bir sana teğet geçti… Öğrenemedin… Söyleyemedim…..
Sana ben şiirler, sözler büyüttüm,
Sana ben baharlar, yazlar büyüttüm,
Sana ben hummalı gizler büyüttüm,
Söyleyemedim…..
Her kalemin ucuna düşen harf sendin… Her dilimin ucuna gelen kelime sendin… Ben her yazdığım kelimede seni büyüttüm, ben her kurduğum cümlede seni büyüttüm… Sen bilmedin, ben Söyleyemedim…..
Bahar sen varsan gelirdi, yaz sen varsan güzeldi… Her gelişin bahar, her dokunuşun yazdı bana… Ben her bahar hüzün kaplar, her yaz yaşlar akıtırdım yokluğunda… Ben her baharı sen diye bekledim, ben her yazı sen diye geçirdim… Bütün güzelliklerini sana büyütüm… Sen bilmedin, ben Söyleyemedim…..
En ateşlisi sanaydı aşkın… En güzeli, belkide en büyüğü sanaydı… Gizli gizli yanardı yüreğimde… Aşkım büyüktü, ateşi büyüktü, giz’i hepsinden büyüktü… Gösteremedim… Nasıl beni yakıp, erittiğini bilemedin… Oysa sen buz gibiydin… Yine de gelmedin… Nasıl bir yürek büyüttüm sana gizli gizli… Sen bilmedin, ben Söyleyemedim…..
Şarkılar yazdım sana, okuyamadım…
Hep yanımdaydın oysa, dokunamadım…
Sana ben hayaller, düşler büyüttüm,
Sana ben gözümde yaşlar büyüttüm,
Sana ben hummalı aşklar büyüttüm,
Söyleyemedim…..
Her şarkıya seni koydum, her şarkıyı sana yakışırdım… Sen varsın diye söyledim hepsini ama sana duyuramadım…
Hep benimle olduğunu hiç bilmedin. Hayalinle yatar, hayalinle kalkardım anlamadın. Anlamadığın, hissetmediğin için dokunamazdım sana, duvarların öyle kalındı ki, yapamadım…
Hayallerimdin işte sen, bütün düşlerimdin…
İyiye, kötüye akan her damla yaş sanaydı, sensiz olmazdı…
Ateş gibiydi işte aşkın, dedim ya yakardı, söndüremezdim…
Ama sen hiç birini bilmedin,
Ben de Söyleyemedim…..
