Şu aralar biraz asabiyim.  “Kafan çok güzelmiş , yeni mi aldın?” sora sora gezmek istiyor canım. Hiç bişeye vaktim yok. (kavak yelleri’ni pür dikkat izlemek hariç) Hakikatten şaşılacak şey, hep ucu ucuna yetişiyorum.. Şu aralar biraz dalgınım. Çaktırmamak için uzaklara dalarken bağırabilme yetisi geliştirdim; bu ilk maddeyi biraz rahatlatıyor nerden baksan. Sevdiklerimi arayasım geliyor sık sık, aramıyorum. Bazen kendi kendime konuşuyor olabilirim ama bunu komşular duymayacak kadar alçak sesle yapmaya özen gösteriyorum en [...]